Meraklinin Guncesi

Muslumanlarin buyuk cogunlugu  Islam’a korku temeliyle, koru korune ve kulaktan duyma hikayelerle inanirken, Darwin’in evrim teorisini bir kez dahi okumadan reddederler. Darwin teorisini sadece insanin maymundan gelmesi olarak kisitlarken, Islam’da anlatilan yaratilisin (ilgili yazimi okuyun) ne kadar sacma ve bilimsellikten uzak oldugunu ise hic mi hic sorgulama ihtiyaci duymazlar. Islam ile ilgili bir cok celiski ve hatalari ne arastirirlar, ne de arastirip ortaya dokenlere saygi gosterirler. Cunku inandiklari kitap, Kur’an, onlara boyle yapmalarini emretmistir. Bakara Suresinin 191. ayetinde, “Onlari nerede yakalarsaniz oldurun” derken, kastedilen ‘onlar’, Islam’i secmeyip, Muhammed’in ordusuna katilmayanlardir. Maide Suresinin 33. ayetindeyse bu kafirlerin nasil oldurulmeleri gerektigi de acikca soyle belirtilir: “Allah’a ve Resûlüne savaş açanların ve yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası; ancak öldürülmeleri, yahut asılmaları veya ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesi, yahut o yerden sürülmeleridir.“

Bunlari Biliyor muydunuz serisinde de Islam’daki tuhafliklardan ve celiskilerden bahsedecegim size. Ilk yazida Muslumanlarin namaz kilarken yoneldikleri kiblenin 2 kez nasil ve neden degistirildigini isleyecegim.

Muhammed’in peygamber olusunun ilk 10 yilinda, yani Mekke doneminde, Muslumanlarin sayisi oldukca azdi (80-100 kadar oldugu soylenir.) Inananlar, ibadetleriniyse cok eskiden Gunes Tapinagi olarak insa edilen Kabe‘ye yonelerek yapmaktaydilar. Muhammed, karisi Hatice’nin ve zengin ve guclu amcasi Ebu Talip’in olumunden sonra Mekkeliler tarafindan olduruluceginden korktugu icin Medine’ye kactiginda (Islam uzmanlari bu kacisa mucizevi bir olay gibi yaklasir ve “Hicret” adini verirler bu mucizeye(!)), Medine’de yasayan zengin Yahudileri de kendine cekebilmek icin kibleyi Yahudilerin kutsal sehri olan Kudus’e yoneltmekte bir sakinca gormedi. Muhammed’in Medine doneminde, Muhammed’e gokten inen ayetlerin bir cogu Yahudilerin kutsal saydiklari liderlerine yonelik Tevrat’tan alinti hikayelerdi. Musa, Ibrahim, Yusuf, Suleyman (Hepsi de Yahudi’dir) ile ilgili yuzlerce ayet inerken, cogu zaman Tevrat’a atifta bulunan ve oven, Yahudiler’in secilmis toplum oldugunu anlatan ayetler de inmekte gecikmedi. Yalniz bunca tesvik ve tavize ragmen Yahudiler’den Muhammed’in dinine katilim olmayinca, hatta ustune ustluk Yahudiler Muhammed’le dalga gecince, Muhammed cok sinirlendi ve bir gun namazin ortasinda aniden Kabe’ye yoneldi ve namazini o sekilde tamamladi. Tabii bu ani degisiklik bir cok Musluman’in kafasini karistiracak ve sesler yukselecekti. Durumu toparlayacak ayetler inmekte gecikmedi  (Bakara Suresi):

144. Biz senin, yüzünün habire göge dogru çevrildigini elbette görüyoruz. Hoslanacagin bir kibleye seni elbette döndürecegiz. Artik yüzünü Mescid-i Haram yönüne çevir. Nerede olsaniz yüzünüzü Mescid-i Haram yönüne döndürün. Kendilerine kitap verilenler, onun, Rablerinden bir gerçek oldugunu çok iyi bilirler. Allah onlarin yapip ettiklerinden habersiz degildir.

145. Yemin olsun, Ehlikitap’a sen her türlü mucizeyi getirsen de onlar senin kiblene uymazlar; sen de onlarin kiblesine uymayacaksin. Onlar birbirlerinin kiblesine de uymazlar. Eger sen, ilimden nasibin sana geldikten sonra onlarin bos ve igreti arzularina uyarsan, iste o zaman, kesinlikle zalimlerden olursun!

144. ayete gore Tanri, Muhammed’in aslinda Kudus’un kible olmasindan mutsuz oldugunu biliyormus. Muhammed’in hoslanacagi kibleyi elbette saglayacakmis. Ve hemen akabinde Muhammed’in hoslanacagi kible de saglaniyor. Butun bunlar Muhammed, cemaatine namaz kildirirken oluyor. Namazin ortasinda aniden degistiriyor Muhammed kibleyi ve Kabe’ye yonelerek tamamliyor namazi. 145. ayetle, Tanri da itiraf ediyor ki, bu Yahudilere ne kadar taviz versen de, ne mucizeler (!) gostersen de bunlar Muhammed’e uymuyorlar. (Tanri bunu denemeden anlayamiyor!) “E artik sen de onlarin kiblesinden vazgec madem” diyor ayette.

Sorular, sorular, sorular…

1. Tanri 145. ayete yemin ederek basliyor. Bu da cok enteresandir. Tanri’nin yemin etmeye ihtiyaci mi vardir? Ayette soyleyeceklerinin dogrulugunu vurgulamak icin yemin ediyor tipki insanlarin daha inandirici olabilmek icin bazen yemin etmeleri gibi. Bu durumda yemin etmeden basladigi ayetlerde supheye mi dusmeliyiz?

2. Yahudiler eger Muhammed’e katilsaydi kible degismeyecek miydi? Bu bir tur politik pazarlik midir? Dinde pazarlik olur mu?

3. Kible tam 17 ay boyunca Kudus olarak kaliyor ve sonra tekrar eski haline, Kabe’ye donuyor. Tanri, Yahudiler’in Muhammed’e katilmayacagini bilmiyor muydu? Yahudilerin katilmasi bu kadar onemliyse, kible neden ilk basta da Kudus olmadi, veya neden geri Kabe’ye donduruldu?

4. 12 yillik peygamberlik deneyimine sahip Muhammed, 145. ayetin sonunda neden Tanri tarafindan sert bir sekilde uyariliyor? Yahudilerin Muhammed’in dinine katilmamasinin sucu Muhammed’in midir? Tanri Muhammed’den supheye mi dusuyor ki boylesine sert bir sekilde Muhammed’i uyarma ihtiyaci duyuyor? Yoksa Muhammed, cevresinden kendisine gelebilecek sert elestirileri daha rahat gogusleyebilmek icin mi bu ifadeyi koyma ihtiyaci duyuyor?

Yine de tabii ki insanlardan elestiriler geliyor. Muhammed’e kizanlar dahi oluyor, kible boyle oyuncak gibi degistirilir mi diyerek… Bir baska ayet de bu durumu sert bir sekilde elestirerek konuyu guzelce kapatiyor. Bakara Suresi’nin, 142. ayeti bakin ne diyor:

142. Insanlar içinden bazi beyinsizler, “Onlari, yönelmekte olduklari kibleden ne çevirdi?” diyecekler. De ki, “Dogu da Allah’in, bati da. O, diledigini/dileyeni dosdogru yola kilavuzlar.”

Bir onceki ayete yemin ederek baslayan, “Rahman”, “Rahim” gibi guzel sifatlarin verildigi Tanri, yukaridaki ayeteyse kufrederek basliyor. Kiblenin bir bucuk yil icerisinde iki kez degismesini en dogal haklari olarak sorgulayan Muslumanlara “beyinsizler” diyor Tanri… Acaba soru soranlara kizan, kufreden Tanri midir, yoksa Yahudileri, onca tavize ragmen ikna etmeyi basaramayan, bu basarisizligin etkisiyle sinirleri bozulmus  olan Muhammed’in ta kendisi midir? En ufak elestiriye tahammul edememek ve kufretmek Muhammed tarafindan dahi yapildigina gore, gunumuz liderlerinin de kendilerini elestiren basina yuklenmelerine fazla kizmamak mi gerekir?

Bir sonraki yazida gorusmek uzere…