Darwin 130 yil daha yasasaydi, ustune ustluk bir de Turkce bilse ve Turkiye’nin Devlet Televizyonu TRT’yi izleseydi belki de boyle soylerdi son nefesini verirken… “Bitirdin beni be balik, bitirdin, teorimi bosa cikardin, benim teorime bir dinmiscesine inananlarin inanclarini yiktin….”
BilgeHan Bengi‘nin yazisi
Uçamayan kuslarin kanadi, balinanin islevsiz bacagi, erkeklerin memeleri veya insanlarin kuyruklari. Bunlar akilli bir tasarimcinin isi olamaz! Live Science’in listesini baz alarak hazirladigim en süper gereksizlikler listesini begeninize sunuyorum…
1811'de yapilmis bir matbaa makinasi
Planet Earth belgesellerinden birisindeydi… Bir yavru balikcil kus, agaclarin dallarina yapilmis derme catma yuvada annesini bekliyor, bir yandan da merakla oldugu yerde kanat cirpiyor, belki de artik ucabilecegini hayal ediyordu. Henuz ucma yetisine ulasamamis olmasina ragmen yine de butun cabasiyla kendini yuvadan asagi birakti.
Timsah acti ve hayatta kalabilmek icin acilen bir av bulmasi gerekiyordu. Yukaridaki kus yuvasinda bir merakli kusun mutlaka hata yapacagina inaniyor, sabirla bekliyordu doganin carkinin donmesini… Iste av, hem de ayagina kadar gelmisti. Caresiz bir kus timsahin acligini biraz olsun yatistirabilecekti.
Anne kus, yavrusuna eminim ki ogut vermek istiyor, yuvanin sinirlari disina cikmamasini tembihlemek icin cirpiniyordu. O, tehlikeyi biliyordu, ama yavrusuna anlatamiyordu. Iste anahtar kelime buydu bizi biz yapan… Biz bildigimizi anlatabiliyorduk. Her yeni jenerasyonla sifir bilgiyle baslamiyorduk hayata. Kusaklar arasinda bilgi akisimi hic durmadan ilerliyor, her kusak bir sonrakinden daha bilgili yetisiyordu. Ama hala bir seyler eksikti.
Siki bir sosyalist olan Wells kiliselerden pek hazetmemektedir. Yillar sonra Einstein, Wells’i dogrulacaktir.Onlar gelecekten haber veren yazarlardi. Zamanlarinda belki de deli, cilgin diye nitelendirilmislerdi. Ama hayallerinden hic vazgecmediler ve biz insanlara belki de ilham olacak yazilarini yazdilar. Bazilariysa hayalden de ote, adeta gelecegi yazmislardi. Onlar Bilim Kurgunun peygamberleriydi. ‘Aya yolculuk‘, ‘denizler altinda yirmi bin fersah‘, ‘zaman makinesi‘, ‘dunyalar savasi‘ gibi kitaplar, denizaltinin yapilisina, uzay yolculuguna esinlenme olurken milyonlarin olumune sebep olan tanklar, atom bombalari gibi yok edicilerin yapilmasina engel olamayacakti. Onlarin tahminleri gelecegin gidisatini degistirdi. Peki bu adamlar nasil olur da kimsenin goremedigini gorebiliyor, boylesine gercekci tahminlerde bulunabiliyorlardi? Read more…
Yasam icin gerekli kaynaklarin tamamini bir gun gercekten tuketebilir miyiz? Acaba bu sovmen cevrecilerin devamli gundeme getirmeye calistiklari kuresel isinma bir gercek mi? Ozon tabakasi delinse ne olur ki? Peki gercekten de bir gun hayatta kalabilmemiz icin dunyayi terk edip yeni dunyalara acilmamiz gerekebilir mi? Ne kadar haziriz boyle bir duruma?
Bilim adamlarinin ustunde uzlastiklari bir gorus vardir ki o da uzayda yolculuk, atis poligonunda kosarak ilerlemeye benzer. Tabii atis poligonuna cikmadan once gecebilmemiz gereken buyuk bir kuvvet daha vardir. Biz yukari cikmak istesek dahi sanki bacaklarimizdan bize asilir ve gitmemize izin vermez bu kuvvet. Yercekimidir bu asilmasi zor kuvvet. Yorungeye ulastigimizda yercekimini asmisizdir belki ama artik evrendeki gizemli aticilar bizi hedef alarak ates etmeye baslarlar. Buradan da kurtulmayi basardigimzda bu kez gunes hedef alir bizi, yaydigi radyasyonla DNA yapimizi tum gucuyle yoketmeye calisir. Adeta cennetlere gitmemize tanrilar engel olmaktadir. Daha uzaklara gidebilirsek de bizi bekleyen daha nice tehlikeler vardir bu yazida deginecegim… Read more…
Gunes… 5500 C derecedeki bu dev alev topu, gunes sistemindeki toplam kutlenin 98.6%’sini sadece kendi basina olusturur. Her saniye 7 milyon ton Hidrojen, enerjiye donusmektedir. 4.5 milyar yasindaki bu alev topu dunyadaki yasamin ana kaynagini olusturur.
Gunes sistemimizi, dunyamiz disinda Merkur, Venus, Mars, Jupiter, Saturn, Uranus, Neptun gezegenleri olusturur. Gunes sistemi, saniyede 215km hizla Samanyolu Galaksisi icerisinde donmektedir.
Samanyolunda, tipki bizim gunesimiz benzeri 200 milyar yildiz daha vardir. Bunlarin 6 milyar tanesi, gunes sistemine benzer gezegen sistemlerine sahiptir.
Evrenin buyuklugunu su ornekle daha iyi anlayabiliriz. Gunes sistemimizin buyuklugu, icinde bulundugu galaksi, Samanyolu’na oranlanirsa, bu tipki bir muzik CD’si ile dunyayi karsilastirmak gibidir. Evrende Samanyoluna benzer 125 milyar galaksi daha vardir.
“That’s one small step for man, one giant leap for mankind.” (Bu, bir insan icin atilmis kucuk bir adim, insanlik icinse dev bir adimdir.)
Astronot Neil Armstrong, 21 Temmuz 1969′da Ay’da ilk adimini attiginda tarihe gececek bu sozleri soyluyordu. Ne var ki yanildigi bir sey vardi. Bu adimin atilmasina henuz dunyanin tamami hazir degildi. Bir sehir efsanesi gibi buyuyecek dedikodu, Islam ulkeleri arasinda hizla yayilmaya baslamisti bile. Dedikoduya gore Neil Armstrong ve diger astronotlar, ayda yururken muzige benzer bir ses duyuyorlar ve bunun kaynagini bir turlu bulamiyorlardi. Ayin bir atmosferinin olmamasi, sesin ilerlemesi ve canlilar tarafindan duyulabilmesi icin hava, su gibi ortamlara ihtiyac duyulmasi, bu ortamlardaki molekullerin dalgalar halinde ilerleyebilen ses tarafindan titrestirilmesi gerektigi, bu yuzden vakumdan olusan uzayda sesin kesinlikle duyulamayacak olmasi, konu din olunca onemsizdi. Neil Armstrong’un konusmalarinin bu bolumu NASA tarafindan silinecek, ama Islam ulkelerinin ajanlarindan gizlenmeye calisilan bu sir kacmayacakti. Yillar sonra Misir’da turist olarak gezen Neil Armstrong ayda duyduguna benzer bir melodi duyacak, ve cevresindeki muslumanlara sordugunda bunun ezan oldugunu ogrenip hemen Muslumanligi sececekti. Hayatinin geri kalanini da Lubnan’da gecirecekti. Evet, Islam ajanlarinin hakli olduklari bir nokta vardi. Neil Armstrong gercekten de Lubnan’da (Lebanon) yasiyordu. Ama Amerika Birlesik Devletlerinin Ohio eyaletindeydi bu Lubnan. Saka gibi olan bu iddialarin devamli gundeme getirilmesi uzerine 14 Temmuz 1983′te, Neil Armstrong yazili bir aciklama yapmak durumunda kalacak ve bu iddialarin gercek olmadigini soyleyecekti.
Halen insanin ayak basabildigi en uzak noktadir dunyanin uydusu olan ay. Veya sadece uzaya arac gonderebilen ulkeler boyle dusunurler. Uzaya arac gondermek bir yana, ekonomilerinin %90′indan fazlasi, Amerika ve Ingiltere’nin basi cektigi ulkelerin sirketlerince cikartilan petrole dayali olan ve teknolojiyi sadece batidan satin alabilen Arap ulkeleriyse ayni fikirde degildir. Onlara gore aslinda bundan cok daha buyuk bir yolculugu yasamistir insanoglu. Hem de bundan 1400 yil once… Hem de kanatli bir atla. Uzay yolculugunu at sirtinda gerceklestiren, Neil Armstrong gibi soguktan korunabilmek ve nefes alabilmek icin, diger astronotlarla ve merkezle konusabilmesini saglayabilmesi icin telsizlerle ve ozel kiyafetlerle donatilmayansa, ugruna kainat yaratilan Muhammed’in ta kendisidir. En buyuk mucize olarak anlatilir Islam alimlerince bu olay. Mirac’tir adi bu mucizenin. Ulkemizde de o gece muslumanlar camilere dolusur, namaz kilar, dualar eder bu mucizeyi anmak icin. NASA belki de once acip Kuran’i okumalidir, aya insan gonderebilmek icin milyarlarca dolarlik yatirim yapip, yillarca suren arastirmalar yapacagina…
Son Yorumlar